Affet

Affet şehidim;

Bedenin soğuk karlara düşerken,

Naaşın kara toprağa verilirken,

Ailen arkandan acı çekerken;

Ben iki damla gözyaşıyla yetindim...

Affet çocuğum;

Minik bedenin,büyük ellerden darbe yerken,

Soğuk kurşunlar  göğsünü delerken,

Vatanın elden giderken;

Seyirci oldum,sessiz kaldım...

Affet anam;

Yüreğindeki kor alevlenirken,

Yavrun diğer dünyaya göçerken,

Canından can giderken,

Ben hiç can verilmemiş gibi yaşadım...

Affedin,hepiniz affedin;

Sadece iki günlük yasımı,

Yardım çığlıklarını duymayışımı,

Hayatıma hiç can vermemişiz gibi devam edişimi, affedin...